تازه راه رو پیدا کردم ....

بعد این همه سال وبیراه رفتن وحرص وجوش زیادی وبیخودی خوردن به این نتیجه رسیدم ک بهترین راه گذر از سختی ها وپستی بلندی های دنیا راه درویشی وصوفی گری است .البته صوفی گری این دوران با قدیم فرق میکنه در این دوران باید دل کند .نیازی به خرقه ولباس درویشی نیست

تمام عبادات ها برای رسیدن به معرفتی است ک تو نوری و ذه ایی از نور لایتناهی خدایی.

خودت رو سرگرم بازی های دنیا نکن . مال زیاد ، طلا ،پست ومقام ،خانه مجلل و ماشین آنچنانی تمام اینها تو رو در منیت خودت گرفتار میکنه و از ما شدن با خدا دور میکنه

البته که کار وتلاش وساختن زندگی لازمه زندگی دنیایی هست ولی نیاید حرص داشت .

حرص زیاد برای دنیا باعث تکثیر دروغ و ریا و تزویر وغرور میشه ...

خدایا به توایمان آوردم و من رو در این راه ثابت قدم نگهدار وترس وناراحتی رو از خانه خودت (دل) دور کن....